Czas Present Continuous służy do mówienia o czynnościach, które są wykonywane w chwili mówienia o nich, a także do wyrażania przyszłości. Wykorzystujemy go także wtedy, gdy chcemy opisać zdjęcie, sytuację.
Zdanie twierdzące tworzymy poprzez użycie operatora „to be” (am, is, are) i dodanie do czasownika głównego końcówki „–ing”. Np. I am reading this book now. (Czytam teraz tę książkę.)
Przeczenie tworzymy, używając przeczenia „not” po operatorze „to be”. Np. I am not reading this book now. (Nie czytam teraz tej książki.)
Pytanie tworzymy przez inwersję, czyli przestawienie operatora i podmiotu. W pytaniu operator staje na pierwszym miejscu, a podmiot na drugim miejscu w zdaniu.
Np. I am reading this book now. – zdanie twierdzące (Czytam teraz tę książkę.) Am I reading this book now? – pytanie (Czy ja czytam teraz tę książkę?)
Affirmative (Long form)
Affirmative (Short form)
Negations (Long form)
Negations (Short form)
Questions
I am reading You are reading He is reading She is reading It is reading
I am not reading You are not reading He is not reading She is not reading It is not reading
I’m not reading You aren’t reading He isn’t reading She isn’t reading It isn’t reading
Am I reading? Are you reading? Is he reading? Is she reading? Is it reading?
We are reading You are reading They are reading
We’re reading You’re reading They’re reading
We are not reading You are not reading They are not reading
We aren’t reading You aren’t reading They aren’t reading
Are we reading? Are you reading? Are they reading?
Określenia czasu używane w czasie Present Continuous:
Now – teraz At the moment – w tym momencie This morning – tego ranka This evening – tego wieczoru
Zapamiętaj!
Czasowniki, które mają tylko jedną sylabę, kończą się spółgłoską, a przed nią jest jedna samogłoska - podwajają spółgłoskę i dopiero potem dodajemy końcówkę „–ing”. Np. run – running shop – shopping Są jednak takie litery, których nie podwajamy: w, v, x, y.
Jeśli czasownik zakończony jest na „–e”, końcówka ta zanika. Np. write – writing.
Czasowniki, które mają więcej niż jedną sylabę i kończą się na spółgłoskę poprzedzoną jedną samogłoską, mają podwojoną ostatnią spółgłoskę tylko wtedy, kiedy akcent występuje na ostatniej sylabie. Np. begin – beginning
Czasowniki, które kończą się na „–ie”, przyjmują „–y” zamiast „–ie” i potem dodajemy końcówkę „–ing”. Np. lie – lying (kłamać, leżeć, kłaść się)