Czasownik jest częścią mowy określającą czynność lub stan, odmieniającą się przez osoby, liczby, czasy, tryby i strony. Jest jest jednym z trudniejszych działów gramatyki i właśnie jemu trzeba poświęcić trochę więcej czasu niż innym częściom mowy.
Czasownik jest częścią mowy określającą czynność lub stan i odmieniającą się według
osób, liczb, czasów, trybów i stron. Czasowniki dzielą się na samodzielne i posiłkowe.
Czasowniki samodzielne można podzielić:
>> pod względem formy na:
>> proste
>> złożone (rozdzielnie lub nierozdzielnie)
>> pod względem stosunku do podmiotu na:
>> osobowe
>> nieosobowe
>> pod względem stosunku do dopełnienia na:
>> przechodnie
>> nieprzechodnie
Czasowniki posiłkowe dzielą się na:
>> czasowniki posiłkowe czasu
>> czasowniki posiłkowe trybu (modalne)
ODMIANA CZASOWNIKA
Większość czasowników w języku niemieckim odmienia się według wzoru:
Singular
Plural
ich frage
wir fragen
du fragst
ihr fragt
er/sie/es fragt
sie/Sie fragen
W języku niemieckim nie można opuścić zaimka osobowego przed czasownikiem (ich lese - czytam,
wir arbeiten - pracujemy). Zaimek osobowy Sie jest formą grzecznościową i oznacza: Pan,
Pani, Państwo, Panowie, Panie.
Czasowniki, których temat kończy się na -t, -d oraz na grupy spółgłoskowe, w których ostatnią głoską jest -m, -n otrzymują w 2 i 3 osobie liczby pojedynczej oraz w 2 osobie liczby mnogiej końcówki rozszerzone o głoskę e-.
Singular
Plural
ich arbeite
wir arbeiten
du arbeitest
ihr arbeitet
er/sie/es arbeitet
sie/Sie arbeiten
Powyższe wzory odmiany dotyczą czasowników słabych. Czasowniki mocne często zmieniają w 2 i 3 osobie liczby pojedynczej samogłoski rdzenne, np.:
Singular
Plural
ich gebe
wir geben
du gibst
ihr gebt
er/sie/es gibt
sie/Sie geben
Do najważniejszych czasowników mocnych należą:
Bezokolicznik
3 os. l.poj.
helfen
hilft
nehmen
nimmt
sprechen
spricht
treffen
trifft
sehen
sieht
lesen
liest
fahren
fährt
schlafen
schäft
laufen
läuft
lassen
lässt
Odmiana czasowników posiłkowych
sein
werden
haben
ich
bin
werde
habe
du
bist
wirst
hast
er/sie/es
ist
wird
hat
wir
sind
werden
haben
ihr
seid
werdet
habt
sie/Sie
sind
werden
haben
CZASOWNIKI ZWROTNE
Czasowniki zwrotne łączą się z dopełnieniem zaimkowym w bierniku (Akkusativ) lub
celowniku (Dativ). Dobór zaimka zwrotnego zależy od osoby i liczby podmiotu
(odmiennie niż w języku polskim, w którym ten sam zaimek zwrotny "się" lub "sobie"
odnosi się do wszystkich osób).
się (Akkusativ)
sobie (Dativ)
Ich kämme mich
Ich kämme mir das Haar
du kämmst dich
du kämmst dir das Haar
er/sie/es kämmt sich
er/sie/es kämmt sich das Haar
wir kämmen uns
wir kämmen uns das Harr
ihr kämmt euch
ihr kämmt euch das Haar
sie/Sie kämmen sich
sie/Sie kämmen sich das Haar
CZASOWNIKI MODALNE
W języku niemieckim występuje 6 czasowników modalnych. Czasowniki te występują
zazwyczaj z bezokolicznikiem (bez zu) innego czasownika, tworząc razem z nim
orzeczenie zdania. Bezokolicznik występuje na końcu zdania.
Podstawowe znaczenia czasowników modalnych:
wollen - chcieć
können - móc, umieć, potrafić
müssen - musieć, mieć rozkaz, polecenie, obowiązek
dürfen - mieć pozwolenie, uprawnienie
sollen - mieć powinność, obowiązek moralny
mögen - lubić (występuje najczęściej w trybie przypuszczającym "möchten" i wyraża życzenie w formie grzecznościowej)
Czasowniki modalne mogą również występować samodzielnie, jeśli z poprzedniego zdania wynika, o czym jest mowa:
- Warum lernst du so viel? - Weil ich muss.
- Ich helfe dir. Du kannst das nicht.
Schemat odmiany czasowników modalnych:
dürfen
können
mögen
müssen
sollen
wollen
ich
darf
kann
mag
muss
soll
will
du
darfst
kannst
magst
musst
sollst
willst
er/sie/es
darf
kann
mag
muss
soll
will
wir
dürfen
können
mögen
müssen
sollen
wollen
ihr
dürft
könnt
mögt
müsst
sollt
wollt
sie/Sie
dürfen
können
mögen
müssen
sollen
wollen
Czasy przeszłe czasowników modalnych
Imperfekt (Präteritum)
Czasowniki modalne tworzą czas przeszły Imperfekt tak, jak czasowniki słabe, lecz bez przegłosu:
Wzór odmiany
dürfen
- durfte
ich
konnte
können
- konnte
du
konntest
mögen
- mochte
er/sie/es
konnte
müssen
- musste
wir
konnten
sollen
- sollte
ihr
konntet
wollen
- wollte
sie/Sie
konnten
Er konnte mich nicht besuchen. (On nie mógł mnie odwiedzić.)
Wir mussten den ganzen Tag lernen. (Musieliśmy się uczyć cały dzień.)
Partizip Perfekt
Partizip Perfect czasowników modalnych tworzy się tak samo, jak czasowników słabych, tzn.
regularnie, z przedrostkiem ge- oraz końcówką -t (gewollt, gedurft, gemusst).
Jednak formy te są używane w czasach Perfekt i Plusquamperfekt jedynie wtedy, gdy czasownik
modalny występuje w zdaniu samodzielnie, tzn. bez bezokolicznika innego czasownika.
Czasowniki modalne tworzą Perfekt zawsze z czasownikiem posiłkowym haben:
Ich habe es gewollt. (Ja tego chciałem.)
Sie haben das nicht gekonnt. (Oni tego nie potrafili.)
Jeżeli czasowniki modalne występują w połączeniu z innymi czasownikami, to w czasach
Perfekt i Plusquamperfekt są używane w postaci dwóch bezokoliczników na końcu zdania,
przy czym czasownik modalny jest wyrazem ostatnim, np.:
Er hat das Haus nicht verlassen wollen. (On nie chciał opuścić domu.)
Wir haben die Aufgabe nicht machen können. (Nie mogliśmy/potrafiliśmy wykonać zadania.)
Miejsce czasownika modalnego w zdaniu pobocznym:
Präsens
Es ist schade, dass du nicht besuchen kannst.
Imperfekt
Es ist schade, dass du nicht besuchen konntest.
Perfekt
Es ist schade, dass du nicht hast besuchen können.
Plusq.
Es ist schade, dass du nicht hattest besuchen können.
Futur I
Es ist schade, dass du nicht wirst besuchen können.
CZASOWNIKI ZŁOŻONE
Czasowniki nierozdzielne
Nierozdzielnie złożone są czasowniki z przedrostkami: be-, ge-, emp-, ent-, er-, miss-, ver-, zer-
Czasowniki te odmieniają się tak samo, jak czasowniki pojedyncze. W imiesłowie czasu przeszłego
(Partizip Perfekt) nie mają one przedrostka ge-.
W zdaniach głównych, w których czasownik rozdzielny występuje w czasie teraźniejszym lub
przeszłym Imperfekt oraz w trybie rozkazującym, przedrostek oddziela się od czasownika i
przesuwa się na koniec zdania:
Wer macht die Tür zu? (Kto zamknie drzwi?)
Gib mir dieses Buch zurück! (Zwróć mi tę książkę!)
W imiesłowie czasu przeszłego (Partizip Perfekt) przedrostek ge- występuje między
przedrostkiem a czasownikiem. W zdaniu bezokolicznikowym zu występuje między
przedrostkiem a czasownikiem:
Er hat nicht die Absicht, das Buch zurückzugeben. (On nie ma zamiaru zwracać książki.)
W zdaniach pobocznych przedrostki nie oddzielają się:
Sie sagt, dass sie auch am Kongress teilnimmt. (Ona mówi, że też weźmie udział w kongresie.)
Czasowniki złożone z dwóch czasowników
Pierwszy z takich czasowników zachowuje się tak, jak przedrostek przy czasownikach złożonych
rozdzielnie, natomiast drugi czasownik odmienia się. Do takich czasowników należą:
kennen lernen (poznać), stehen bleiben (zatrzymać się), spazieren gehen (iść na spacer, spacerować) itp.
Ich gehe im Park spazieren.
Ich bin spazieren gegangen.
Möchtest du mit mir spazieren gehen?
FORMY PODSTAWOWE CZASOWNIKA
Formy podstawowe czasownika tworzą:
bezokolicznik strony czynnej (Infinitiv I Aktiv) - machen, gehen
czas przeszły Imperfekt (Präteritum) - machte, ging
imiesłów czasu przeszłego (Partizip Perfekt/Partizip II) - gemacht, gegangen
CZAS TERAŹNIEJSZY
Czas teraźniejszy określa głównie czynność trwającą obecnie, stan aktualny, trwały. Czas Präsens
w połączeniu z okolicznikiem czasu oraz niektórymi słowami wyrażającymi przypuszczenie,
prawdopodobieństwo, zapewnienie używany jest również do wyrażania przeszłości, np.:
Morgen gehen wir ins Konzert. (Jutro pójdziemy do kina.)
Sie schreibt mir ganz sicher. (Ona na pewno do mnie napisze.)
CZAS PRZESZŁY IMPERFEKT
Czas przeszły Imperfekt jest jednym z czasów przeszłych w języku niemieckim. Jest używany
przede wszystkim w opowiadaniu, relacji, opisie. Czas Imperfekt oznacza zarówno czynności
niedokonane jak i dokonane.
Imperfekt czasowników odmiany słabej
Czasowniki słabe tworzą Imperfekt przez dodanie do tematu bezokolicznika przyrostka -t-
oraz końcówki odmiany czasu teraźniejszego, oprócz trzeciej osoby liczby pojedynczej, która
równa się pierwszej osobie. Do czasowników o temacie zakończonym na -t, -d lub grupę
spółgłoskową z ostatnią głoską -m, -n dodaje się samogłoskę -e przed przyrostkiem
-t oraz końcówkami osobowymi.
Singular
Plural
ich fragte, wartete
wir fragten, warteten
du fragtest, wartetest
ihr fragtet, wartetet
er/sie/es fragte, wartete
sie/Sie fragten, warteten
Imperfekt czasowników odmiany nieregularnej
Czasowniki nieregularne w czasie Imperfekt odmieniają się przez osoby tak samo, jak czasowniki
słabe, przy czym zmienia się temat bezokolicznika. Do grupy tej należą czasowniki:
Czasowniki mocne tworzą Imperfekt od tematu bezokolicznika , przy czym następuje wymiana
samogłoski rdzennej. Ponadto dodaje się końcówki osobowe czasu teraźniejszego z wyjętkiem
1 i 3 osoby liczby pojedynczej, które nie otrzymują żadnych końcówek.
Wzór odmiany (fahren, anbieten):
Singular
Plural
ich fuhr, bot ... an
wir fuhren, boten ... an
du fuhrst, botest ... an
ihr fuhrt, botet ... an
er/sie/es fuhr, bot ... an
sie/Sie fuhren, boten ... an
IMIESŁOWY
W języku niemieckim istnieją dwa imiesłowy:
imiesłów czasu teraźniejszego - Partizip Präsens (Partizip I)
imiesłów czasu przeszłego - Partizip Perfekt (Partizip II)
Partizip Präsens (Partizip I)
Imiesłów czasu teraźniejszego w języku niemieckim odpowiada polskiemu imiesłowowi
przymiotnikowemu czynnemu, kończącemu się na -ący i współczesnemu na -ąć:
der schreibende Student - piszący student
Der Student sitzt schreibend am Tisch. - Student siedzi przy stole pisząc.
Imiesłów ten tworzy się przez dodanie końcówki -d do bezokolicznika, np.:
fragen - fragend
diktieren - diktierend
kommen - kommend
Czasowniki zwrotne zachowują zaimek zwrotny, który występuje przed imiesłowem:
das sich waschende Kind - myjące się dziecko
Partizip I z wyrazem zu (przed nim) oznacza czynność, którą należy lub musi się wykonać, np.:
das zu lesende Buch = das Buch, das zu lesen ist = das Buch, das gelesen werden soll/muss
(książka, która powinna/musi być przeczytana)
die zu liefernden Waren = die Waren, die zu liefern sind = die Waren, die geliefert werden sollen/müssen
(towary, które powinny/muszą być dostarczone)
Partizip Perfekt (Partizip II)
Imiesłów czasu przeszłego w języku niemieckim odpowiada polskiemu imiesłowowi przymiotnikowemu
biernemu (geschrieben - napisany) i przysłówkowemu uprzedniemu (przeczytawszy).
Imiesłów czasu przeszłego czasowników słabych
Większość czasowników słabych tworzy Partizip II od rdzenia bezokolicznika przez dodanie
przedrostka ge- i końcówki -t lub -et:
Infinitiv
Imperfekt
Partizip II
fragen
fragte
gefragt
bauen
baute
gebaut
warten
wartete
gewartet
haben
hatte (!)
gehabt
Czasowniki słabe o zakończeniu -iren oraz nierozdzielnie złożone otrzymują tylko
końcówkę -t:
Infinitiv
Imperfekt
Partizip II
studieren
studierte
studiert
verreisen
verreiste
verreist
Czasowniki słabe, złożone rozdzielnie, otrzymują końcówkę -t oraz przedrostek ge-,
który występuje w środku między przedrostkiem a czasownikiem:
Infinitiv
Imperfekt
Partizip II
aufmachen
machte ... auf
aufgemacht
einkaufen
kaufte ... ein
eingekauft
Imiesłów czasu przeszłego czasowników modalnych i nieregularnych
Imiesłów czasu przeszłego czasowników modalnych i nieregularnych tworzy się tak samo,
jak czasowników słabych z grupy pierwszej, lecz z wyjątkiem dwóch czasowników modalnych
(wollen, sollen), przy czym zmianie ulega samogłoska rdzenna:
Infinitiv
Imperfekt
Partizip II
wollen
wollte
gewollt
können
konnte
gekonnt
müssen
musste
gemusst
sollen
sollte
gesollt
dürfen
durfte
gedurft
mögen
mochte
gemocht
bringen
brachte
gebracht
haben
hatte
gehabt
wissen
wusste
gewusst
Imiesłów czasu przeszłego czasowników mocnych
Imiesłów czasu przeszłego czasowników mocnych tworzy się z reguły przez dodanie do rdzenia
bezokolicznika przedrostka ge- i końcówki -en (często występuje zmiana
samogłoski rdzennej):
Infinitiv
Imperfekt
Partizip II
bleiben
blieb
geblieben
gehen
ging
gegangen
sitzen
saß
gesessen
Czasowniki mocne nierozdzielnie złożone nie otrzymują przedrostka ge-:
Infinitiv
Imperfekt
Partizip II
besprechen
besprach
besprochen
gefallen
gefiel
gefallen
entstehen
entstanden
entstanden
Przy czasownikach rozdzielnie złożonych przedrostek ge- występuje między przedrostkiem
czasownika a czasownikiem:
Infinitiv
Imperfekt
Partizip II
anrufen
rief ... an
angerufen
einladen
lud ... ein
eingeladen
anbieten
bot ... an
angeboten
Według odmiany mocnej tworzą Partizip II również czasowniki posiłkowe sein i werden:
Infinitiv
Imperfekt
Partizip II
sein
war
gewesen
werden
wurde
geworden
Funkcje imiesłowu czasu przeszłego
Partizip II występuje:
jako przydawka (z odmianą przymiotnikową):
das gebrauchte Auto - używany samochód
die am Computer geschriebene Arbeit - praca napisana na komputerze
jako część składowa czasów złożonych:
czasu przeszłego Perfekt:
Ich habe dich gefragt. (Zapytałem cię.)
Er ist nach London gefahren. (On pojechał do Londynu.)
czasu zaprzeszłego Plusquamperfekt:
Ich hatte dich gefragt. (Pytałem cię.)
Er war nach London gefahren. (On pojechał do Londynu.)
czasu przyszłego Futur II:
Du wirst die Prüfung bestanden haben. (Zdasz ten egzamin.)
strony biernej:
Ich werde vom Lehrer gefragt. (Jestem pytany przez nauczyciela.)
Das Buch muss gelesen werden. (Książka musi być przeczytana.)
strony biernej określającej stan:
Der Film ist gut gemacht. (Film jest dobrze zrobiony.)
Die Warenhäuser sind sonntags geschlossen. (Domy towarowe są w niedzielę zamknięte.)
CZAS PRZESZŁY PERFEKT
Czas przeszły Perfekt jest czasem złożonym - skałada się z czasownika posiłkowego haben lub sein w czasie teraźniejszym, które są odmieniane oraz z imiesłowu czasu przeszłego (Partizip II), który jest formą nieodmienną i występuje (w zdaniach oznajmujących i pytających) na końcu zdania.
Perfekt wyraża przeważnie czynności zakończone, których skutki sięgają teraźniejszości. Ponadto występuje on z reguły w rozmowach i dialogach bezpośrednich.
Przykłady zdań:
Sie hat die Wohnung aufgeräumt. (Ona posprzątała mieszkanie.)
Sie sind ins Ausland gefahren. (Oni wyjechali za granicę.)
Was hast du zum Geburtstag bekommen? (Co dostałeś na urodziny?)
Perfekt z czasownikiem posiłkowym haben
Większość czasowników w języku niemieckim tworzy Perfekt z czasownikiem posiłkowym haben. Są to przede wszystkim:
wszystkie czasowniki przechodnie - wymagają dopełnienia w bierniku, np.:
Ich habe den Director nicht gesehen. (Nie widziałem dyrektora.)
Der Lektor hat den Satz erklärt. (Lektor objaśnił zdanie.)
wszystkie czasowniki zwrotne, np.:
Ich habe mich gewaschen. (Umyłem się.)
Sie haben sich darüber gefreut. (Oni ucieszyli się z tego.)
wszystkie czasowniki modalne, np.:
Ich habe es nicht gewollt. (Nie chciałem tego.)
Wir haben das nicht machen müssen. (Nie musieliśmy tego robić.)
dużo czasowników nieprzechodnich, które nie wyrażają ruchu, kierunku, lecz trwanie czynności, stanu, np.:
Er hat auf der Bank gesessen. (On siedział na ławce.)
Sie haben mir geholfen. (Oni mi pomogli.)
czasowniki nieosobowe (es regnet, es schneit, es gibt, ...), np.:
Es hat gestern stark geregnet. (Wczoraj padał duży deszcz.)
Es hat mir dort sehr gut gefahlen. (Bardzo mi się tam podobało.)
Sie ist nach Berlin gefahren. (Ona pojechała do Berlina.)
Wo sind Sie umgestiegen? (Gdzie pan się przesiadł?)
czasowniki wyrażające zmianę stanu, przejście z jednego stanu w drugi, a więc np.:
Ich bin heute spät aufgestanden. (Późno dzisiaj wstałem.)
Goethe ist im Jahre 1832 gestorben. (Goethe zmarł w roku 1832.)
czasowniki sein, werden, bleiben
Ich bin lange bei ihr gewesen. (Byłem u niej długo.)
Sie ist Lehrerin geworden. (Ona została nauczycielką.)
CZAS ZAPRZESZŁY PLUSQUAMPERFEKT
Czas zaprzeszły Plusquamperfekt składa się z czasowników posiłkowych haben lub sein w czasie przeszłym Imperfekt oraz Partizip II, przy czym użycie czasowników posiłkowych zależne jest od tych samych zasad, jakie obowiązują przy tworzeniu czasu przeszłego Perfekt:
Er hatte mich nicht besucht.
Wir waren ins Ausland gefahren.
Plusquamperfekt nie występuje samodzielnie, lecz ma zastosowanie jedynie w tych wypadkach, gdy zachodzi konieczność zasygnalizowania faktu nirównoczesności minionych wydarzeń, tzn. wcześniejszą z tych czynności należy użyć w czasie zaprzeszłym, następującą zaś po niej w czasie Imperfekt, podobnie jak Perfekt jast czasem "wcześniejszym" w stosunku do Präsens:
Ich ging gestern Abend früher zu Bett, denn ich war schon um 5 Uhr morgens aufgestanden.
Plusquamperfekt jest używanynajczęściej w zdaniach okolicznikowych czasu, w których obowiązuje zasada następstawa czasów:
Nachdem ich den Brief geschrieben hatte, brachte ich ihn zur Post. (Po napisaniu listu zaniosłem go na pocztę.)
Als es geläutet hatte, lifen die Kinder in die Klasse. (Kiedy zadzwonił dzwonek, dzieci pobiegły do klasy.)
BEZOKOLICZNIK
Czasownik w języku niemieckim ma cztery formy bezokolicznika:
bezokolicznik I strony czynnej (Infinitiv I Aktiv) - fragen, lernen
bezokolicznik II strony czynnej (Infinitiv II Aktiv) - gefragt haben, gelernt haben
bezokolicznik I strony biernej (Infinitiv I Passiv) - gefragt werden, besprochen werden
bezokolicznik II strony biernej (Infinitiv II Passiv) - gefragt worden sein, besprochen worden sein
Bezokolicznik bez zu
Bezokolicznik bez zu występuje:
po czasownikach modalnych, np.:
Ich kann nicht so lange lernen. (Nie mogę uczyć się tak długo.)
Darf man hier rauchen? (Czy tu można palić?)
po czasownikach: helfen, hören, sehen lassen, np.:
Sie hilft mir gern kochen. (Ona chętnie pomaga mi gotować.)
Wir hören ihn singen. (Słyszymy go jak śpiewa.)
po czasownikach: gehen, kommen, lernen, lehren, bleiben, np.:
Wir gehen heute tanzen. (Idziemy dzisiaj potańczyć.)
Wann kommst du mich besuchen? (Kiedy przyjdziesz mnie odwiedzić?)
Bezokolicznik z zu
Wyraz zu występuje bezpośrednio przed czasownikiem prostym lub nierozdzielnie złożonym (zu fragen, zu erklären) i nie jest tłumaczony na język polski. Przy czasownikach rozdzielnie złożonych zu występuje między przedrostkiem a rdzeniem czasownika (aufzustehen). Przy bezokolicznikach złożonych zu występuje przed ostatnim wyrazem (gefragt zu haben, gemacht worden zu sein).
Bezokolicznik z zu występuje po wszystkich czasownikach z wyjątkiem wymienionych w poprzednim punkcie, a zatem:
po czasownikach samodzielnych, np.:
Er beginnt mich zu verstehen. (On zaczyna mnie rozumieć.)
Vergiss nicht, sie zu besuchen! (Nie zapomnij jej odwiedzić!)
Ich weiß das zu schätzen. (Potrafię to docenić.)
po wyrażeniach rzeczownikowych lub przymiotnikowych, np.:
Ich habe die Absicht, ins Ausland zu fahren. (Mam zamiar wyjechać za granicę.)
Es ist notwendig, Fremdsprachen zu lernen. (Jest koniecznym uczyć się języków obcych.)
Es ist nicht möglich, alles zu lernen. (Nie jest możliwe nauczyć się wszystkiego.)
Perfekt z czasownikami, po których występuje bezokolicznik bez zu
Czasowniki modalne oraz helfen, hören, sehen, lassen, jeśli występują z bezokolicznikiem innego czasownika, tworzą Perfekt z haben oraz występują w postaci bezokolicznika na końcu zdania, np.:
Ich habe nicht so lange lernen können. (Nie mogłem uczyć się tak długo.)
Hat man hier rauchen dürfen? (Czy tu wolno było palić?)
Wir haben ihn singen hören. (Słyszeliśmy go jak śpiewał.)
Czasowniki gehen, kommen, lernen, lehren, bleiben, jeśli występują z bezokolicznikiem innego czasownika, tworzą Perfekt regularnie, tzn. z Partizip II, np.:
Wir sind gestern tanzen gegangen. (Poszliśmy wczoraj potańczyć.)
Das Kind hat schnell sprechen gelernt. (Dziecko szybko nauczyło się mówić.)
CZAS PRZYSZŁY FUTUR
Czas przyszły jest formą złożoną; składa się z form osobowych czasu teraźniejszego czasownika werden oraz bezokolicznika czasownika podstawowego.
Futur I = werden + Infinitiv I Aktiv
Futur I wyraża czynność mającą odbyć się w przyszłości faktycznie lub przypuszczalnie. Czas ten może również wyrażać czynność przypuszczalną w teraźniejszości:
Ich werde am Kongress in Berlin teilnehmen. (Wezmę udział w kongresie w Berlinie.)
Wo ist Karl? - Er wird wohl im Büro sein. (On chyba jest/będzie w biurze.)
Futur II składa się z czasownika posiłkowego werden oraz z bezokolicznika czasu przeszłego (Infinitiv II Aktiv, np.: gefragt haben, gekommen sein).
Futur II = werden + Infinitiv II Aktiv
Futur II wyraża fakt lub przekonanie, że określona czynność będzie zakończona w przyszłości. Poza tym czas ten może wyrażać przekonanie o zaończeniu pewnej czynności w przyszłości lub momencie jej relacjonowania:
Sie werden den Zug bestimmt nicht nicht erreicht haben. (Oni z pewnością nie zdążą na pociąg.)
Er wird sicher schon aufgestanden sein. (On na pewno już wstał.)
STRONA BIERNA
Stronę bierną tworzy się z odpowiednich form czasownika posiłkowego werden (wurde, geworden), który określa czas strony biernej, oraz imiesłowu czasu przeszłego danego czasownika.
Należy zwrócić uwagę, że trzecia forma podstawowa czasownika posiłkowego werden, służąca do tworzenia strony biernej w czasach Perfekt i Plusquamperfekt orazInfinitiv II Passiv występuje bez przedrostka ge-, a więc brzmi worden.
(Vorgang)Passiv = werden + Partizip II
Stronę bierną tworzą przede wszystkim czasowniki przechodnie (wymagające dopełnienia w bierniku), np.:
Ich werde von dem Lehrer gefragt. (Jestem pytany przez nauczyciela.)
Das Buch wurde von mir gelesen. (Książka została przeze mnie przeczytana.)
Meine Aussage ist von ihm falsch verstanden worden. (Moja wypowiedź została przez niego źle zrozumiana.)
Czasowniki nieprzechodnie (po których nie występuje dopełnienie w bierniku) tworzą tylko nieosobową formą strony biernej:
Es wird hier acht Stunden gearbeitet. (Tu pracuje się osiem godzin.)
Hier wird Deutsch gesprochen. (Tu mówi się po niemiecku.)
In der Stadt darf nicht zu schnell gefahren werden. (W mieście nie wolno jeździć zbyt szybko.)
Formy strony biernej czasownika używamy najczęściej gdy:
pierwszoplanową rolę w zdaniu odgrywa obiekt podlegający działaniu (nie obiekt działający) lub gdy chcemy zaakcentować samą czynność:
Aktiv
Passiv
Der Hausmeister schließt um 22 Uhr die Tür ab.
Um 22 Uhr wird die Tür (vom Hausmeister) abgeschlossen.
Ein berühmter Dichter schriebt dieses Buch.
Dieses Buch wurde von einem berühmten Dichter geschreiben.
w stronie czynnej podmiot nie jest bliżej określony, np. gdy podmiotem jest zaimek man. Funkcję tego zaimka spełnia w stronie biernej es. Zaimek es zanika, jeśli na pierwszym miejscu znajduje się inna część zdania:
Aktiv
Passiv
Man baut hier viel.
Es wird hier viel gebaut.
Hier baut man viel.
Hier wird viel gebaut
Man sang dort viele Lieder.
Es wurden dort viele Lieder gesungen.
Dort sang man viele Lieder.
Dort wurden viele Lieder gesungen.
Zamiana strony czynnej na bierną
Przy zamianie strony czynnej na bierną dopełnienie w bierniku staje się podmiotem w stronie biernej. Podmioty (ze strony czynnej) oznaczające osoby, instytucje oraz tzw. siły przyrody stają się z reguły dopełnieniem z przyimkiem von (rzadziej zdurch), określające natomiast rzeczy, przyczyny, środki lub tzw. pośredników - dopełnieniami z przyimkiem durch.
Aktiv
Passiv
Präsens
Ich frage ihn.
Er wird von mir gefragt.
Imperfekt
Ich fragte ihn.
Er wurde von mir gefragt.
Perfekt
Ich habe ihn gefragt.
Er ist von mir gefragt worden.
Plusq.
Ich hatte ihn gefragt.
Er war von mir gefragt worden.
Strona bierna z czasownikami modalnymi
Czasowniki modalne nie maja form strony biernej, lecz towarzyszą tylko czasownikom podstawowym, występującym w formie bezokoliczników strony biernej. Bezokolicznik I strony biernej składa się z Partizip II oraz czasownika posiłkowego werden.
Infinitiv I Passiv = Partizip II + werden
Aktiv
Passiv
Präsens
Ich muss den Professor befragen.
Der Professor muss von mir befragt werden.
Imperfekt
Ich musste den Professor befragen.
Der Professor musste von mir befragt werden.
Perfekt
Ich habe den Professor befragen müssen.
Der Professor hat von mir befragt werden müssen.
Czas przyszły tworzy stronę bierną w następujący sposób:
Aktiv
Passiv
Futur I
Er wird mich befragen.
Ich werde von ihm befragt werden.
Futur II
Er wird mich befragt haben
Ich werde von ihm befragt worden sein.
Strona bierna określająca stan
Forma określająca stan, tzw. Zustandspassiv składa się z czasownika sein w czasie teraźniejszym lub przeszłym Imperfekt oraz imiesłowu II odmienianego czasownika i wyraża stan, rezultat pewnego działania. Ten rodzaj strony biernej różni się formalnie od czasów przeszłych Perfekt lub Plusquamperfekt tejże strony biernej brakiem wyrazu worden.
Zustandspassiv = sein + Partizip II
Die Bücher sind affgemacht. (Książki są otwarte.)
Das Fenster war geschlossen. (Okno było zamknięte.)
Porównanie obu rodzajów strony biernej:
Vorgangspassiv
Zustandspassiv
Die Übung wird geschrieben. (Ćwiczenie jest pisane.)
Die Übung ist schon geschrieben. (Ćwiczenie jest już napisane.)
Die Warenhäuser werden um 20 Uhr geschlossen. (Domy towarowe są zamykane o godz. 20.)
Die Warenhäuser sind sonntags geschlossen. (Domy towarowe są w niedzielę zamknięte.)
TRYB ROZKAZUJĄCY
Tryb rozkazujący (Imperativ) wyraża rozkaz, wezwanie lub prośbę skierowaną do drugiej osoby liczby pojedynczej i mnogiej oraz do pierwszej i trzeciej osoby liczby mnogiej, np.:
Komm! (Przyjdź!)
Kommt! (Przyjdźcie!)
Kommen wir! (Przyjdźmy!)
Kommen Sie! (Proszę przyjść!)
Formę trybu rozkazującego dla 2 osoby liczby pojedynczej otrzymujemy (przeważnie) po odrzuceniu zaimka osobowego oraz końcówki -st od formy 2 osoby czasu teraźniejszego. Tylko przy czasownikach, których temat kończy się na -t, -d, -ig oraz grupy spółgłoskowe, w których ostatnią głoską jest m lub n, musi wystąpić -e, np.:
du fragst - frag! (zapytaj!)
du gehst - geh! (idź!)
du freust dich - freu dich! (ciesz się!)
du rufst an - ruf an! (zatelefonuj!)
du wartest - warte! (czekaj!)
du antwortest - antworte! (odpowiedz!)
Czasowniki mocne tworzą tryb rozkazujący dla 2 osoby liczby pojedynczej bez przegłosu. Czasowniki posiłkowe natomiast tworzą Imperativ odrębnie, np.:
du fährst - fahr! (jedź!)
du schläfst - schlaf! (śpij!)
Sei still! (Bądź cicho!)
Hab keine Angst! (Nie bój się!)
Werd(e) meine Frau! - (Zostań moją żoną!)
Formy trybu rozkazującego dla 2 osoby liczby mnogiej pokrywają się, po odrzuceniu zaimka osobowego, z odmianą w trybie oznajmującym, np.:
ihr fragt - fragt! (pytajcie!)
ihr ruft an - ruft an! (zatelefonujcie!)
ihr wascht euch - wascht euch! (myjcie się!)
Formy trybu rozkazującego dla 3 osoby liczby mnogiej (formy grzecznościowej) tworzy się przez przestawienie zaimka osobowego oraz formy czasownika w czasie teraźniejszym, np.:
Sie fragen - fregen Sie! (Niech Pan/Pani zapyta!)
Gehen Sie in die Stadt! (Proszę pójść do miasta!)
Seien Sie pünktlich! (Proszę być punktualnym!)
TRYB PRZYPUSZCZAJĄCY
Tryb przypuszczający (Konjunktiv) uźywany jest w języku niemieckim znacznie częściej niż w języku polskim. Wyróżnia się dwa rodzaje trybu przypuszczającego:
Konjunktiv I - stosowany głównie w mowie zależnej - w skład którego wchodzą:
Konjunktiv Präsens (ich frage, du fragest, er frage, ...)
Konjunktiv Perfekt (ich habe gefragt, du habest gefragt, er habe gefragt, ...)
Konjunktiv Futur (ich werde kommen, du werdest kommen, er werde kommen, ...)
Konjunktiv II - stosowany do wyrażenia życzenia, przypuszczenia, prośby, rozkazu, możliwości - składa się z:
Konjunktiv Imperfekt (ich machte, du machtest, er machte, ...; ich wäre, ...)
Konjunktiv Plusquamperfekt (ich hätte gemacht, du hättest gemacht, ...; ich wäre gekommen, ...)
Konjunktiv II
Tworzenie oraz zastosowanie Konjunktiv Imperfekt
Forma Konjunktiv Imperfekt dla czasowników słabych jest identyczna z formą czasu Imperfekt trybu oznajmującego, np.: ich machte znaczy zarówno "(z)robiłem" jak też "zrobiłbym". Formę dla czasowników mocnych tworzymy biorąc za podstawę czasownik w pierwszej osobie czasu Imperfekt trybu oznajmującego oraz dodajemy końcówki osobowe; samogłoski a, o, u ulegają przegłosowi. Konjunktiw ma w 1 i 3 osobie l.p. zawsze końcówkę -e:
ich ginge - poszedłbym
ich führe - pojechałbym
ier käme - on poszedłby
er wäre - on byłby
wir flögen - polecielibyśmy
wir könnten - moglibyśmy
Wzór odmiany czasowników w Konjunktiv Imperfekt:
fragen
geben
haben
sein
mögen
bringen
ich
fragte
gäbe
hätte
wäre
möchte
brächte
du
fragtest
gäbest
hättest
wärest
möchtest
brächtest
er/sie/es
fragte
gäbe
hätte
wäre
möchte
brächte
wir
fragten
gäben
hätten
wären
möchten
brächten
ihr
fragtet
gäbet
hättet
wäret
möchtet
brächtet
sie/Sie
fragten
gäben
hätten
wären
möchten
brächten
Forma Konjunktiv Imperfekt jest stosowana:
w zdaniach wyrażających przypuszczenie, zdziwienie, np.:
Du bist hier? Ich dachte, du wärest im Urlaub. (Ty jesteś tutaj? Myślałem, że jesteś na urlopie.)
Ihr habt keine Zeit für uns? Ich war sicher, ihr hättet Zeit für uns. (Wy nie macie czasu dla nas? Byłem pewien, że macie czas dla nas.)
w zdaniach głównych wyrażających życzenie, którego spełnienie jest możliwe, np.:
Ich ginge gern spazieren. (Chętnie poszedłbym na spacer.)
Wenn er doch/nur heute käme! (Gdyby (żeby) on dzisiaj przyszedł!)
w formach grzecznościowych (głównie z czasownikami modalnymi), np.:
Könntest du mir das Buch leihen? (Czy mógłbyś mi pożyczyć książkę?)
Wären Sie so freundlich? (Czy byłby pan tak uprzejmy?)
w zdaniach warunkowych, w których spełnienie warunku jest możliwe, np.:
Wenn ich im nächsten Monat Urlaub bekäme, führe ich ins Ausland. (Gdybym w przyszłym miesiącu otrzymał urlop, pojechałbym za granicę.)
Wenn es heute nicht regnete, bleibe ich nicht zu Hause. (Gdyby dziś nie padał deszcz, nie pozostałbym w domu.)
w zdaniach porównawczych nierzeczywistych, np.:
Sie sieht so aus, als ob (als wenn) sie krank wäre. (Ona wygląda tek, jak gdyby była chora.)
Er spricht Englisch, als wäre er Engländer. (On mówi po angielsku, jak gdyby był Anglikiem.)
w zdaniach skutkowych, np.:
Dieser Deutsche spricht zu schnell, als dass ich ihn verstehen könnte. (Ten Niemiec mówi za szybko, żebym mógł go zrozumieć.)
Tworzenie oraz zastosowanie Konjunktiv Plusquamperfekt
Forma Konjunktiv Plusquamperfekt różni się od czasu zaprzeszłego trybu oznajmującego tym, że czasowniki posiłkowe haben lub sein są użyte w Konjunktiv Imperfekt.
Wzór odmiany:
ich
hätte gelernt
wäre gefahren
du
hättest gelernt
wärest gefahren
er/sie/es
hätte gelernt
wäre gefahren
wir
hätten gelernt
wären gefahren
ihr
hättet gelernt
wäret gefahren
sie/Sie
hätten gelernt
wären gefahren
Konjunktiv Plusquamperfekt odnosi się generalnie do przeszłości. Jest używany:
dla wyrażenia życzenia niemożliwego do spełnienia, np.:
Wenn ich vor der Prüfung doch mehr gelernt hätte! (Gdybym się (był) więcej uczył przed egzaminem!)
Wären wir damals doch nach Hause gefahren! (Gdybyśmy wówczas pojechali do domu!)
dla wyrażenia pytania z odcieniem niedowierzania, np.:
Er hätte wirklich solche Fehler gemacht? (Czyżby rzeczywiście popełnił takie błędy?)
Sie wäre wirklich nach Wien gefahren? (Czyżby rzeczywiście pojechała do Wiednia?)
w zdaniach warunkowych nierzeczywistych, np.:
Wenn wir damals meht Zeit gehabt hätten, wären wir zu euch gekommen. (Gdybyśmy wówczas mieli więcej czasu, przyszlibyśmy do was.)
w zdaniach porównawczych nierzeczywistych, np.:
Der Mann aß so schnell, als ob er seit Tagen nicht gegessen hätte. (Ten mężczyzna jadł tak szybko, jak gdyby od wielu dni nic nie jadł.)
w zdaniach z przysłówkami fast lub beinahe (prawie, "o mały włos"), np.:
Fast/Beinahe wäre es zu einem frontalen Zusammenstoß gekommen. (Prawie doszłoby do czołowego zderzenia.)
w zdaniach z czasownikami modalnymi müssen, sollen, dürfen wyrażającymi zalecenie/żądanie nierzeczywiste, np.:
Du hättest dich anders verhalten sollen. (Powinieneś był inaczej się zachować.)
Sie hätten bei Rot Stehen bleiben müssen/sollen. (Powinien był pan zatrzymać się przed czerwonym światłem.)
TRYB WARUNKOWY
Tryb warunkowy (Konditional) jest opisową formą trybu przypuszczającego Konjunktiv II. Konditional I ma takie samo znaczenie jak Konjunktiv Imperfekt i jest obecnie często używany, gdyż jest formą łatwiejszą i bardziej różniącą się od trybu oznajmującego niż Konjunktiv Imperfekt.
Konjunktiv Imperfekt
Konditional I
ich arbeitete
=
ich würde arbeiten
er studierte
=
er würde studieren
wir kämen
=
wir würden kommen
Konditional I jest formą zastępczą dla Konjunktiv Imperfekt i skałada się z czasownika posiłkowego werden w Konjunktiv Imperfekt (würde) oraz bezokolicznika pierwszej strony czynnej danego czasownika.
Konditional I = würde + Infinitiv I Aktiv
Wzór odmiany:
ich
würde fragen
du
würdest fragen
er/sie/es
würde fragen
wir
würden fragen
ihr
würdet fragen
sie/Sie
würden fragen
Konditional II jest formą zastępczą dla Konjunktiv Plusquamperfekt i jest używany bardzo rzadko.
Konditional II = würde + Infinitiv II Aktiv
ich würde gefragt haben
ich würde gekommen sein
du würdest gefragt haben itd.
du würdest gekommen sein itd.
Zdania warunkowe
Zdania warunkowe są zdaniami pobocznymi i odpowiadają na pytanie unter welcher Bedingung? (pod jakim warunkiem. Zdania warunkowe dzielą się na:
rzeczywiste - stosuje się w nich tryb oznajmujący, np.:
Wenn du zu mir kommst, erkläre ich dir die Aufgabe. (Jeśli do mnie przyjdziesz, objaśnię ci to zadanie.)
Wenn das Wetter schön ist, gehen wir in den Park. (Jeśli będzie ładna pogoda, pójdziemy do parku.)
Możliwe do spełnienia - czasownik występuje w Konjunktiv Imperfekt lub w Konditional I, np.:
Wenn ich genügend Geld hätte, würde ich mir ein Auto kaufen. (Gdybym miał wystarczającą ilość pieniędzy, kupiłbym sobie samochód.)
Kämen wir nach Berlin, so könnten wir unsere Bekannten besuchen. (Gdybyśmy przyjechali do Berlina, moglibyśmy odwiedzić naszych znajomych.)
nierzeczywiste - czynność orzeczenia odnosi się do przeszłości; warunek jest nimożliwy do spełnienia. Zarówno w zdaniu głównym jak i pobocznym występuje Konjunktiv Plusquamperfekt, np.:
Wenn ich damals Zeit gehabt hätte, wäre ich zu dir gekommen. (Gdybym wówczas miał czas, przyszedłbym do ciebie.)
Wenn er vor der Prüfung nicht krank gewesen wäre, hätte er mehr lernen können. (Gdyby nie był chory przed egzaminem, mógłby się więcej uczyć.)
KONJUNKTIV I
Konjunktiv I nie mający odpowiednika w języku polskim, jest używany głównie w mowie zależnej. Ponadto używa się go:
w hasłach, życzeniach możliwych do spełnienia, np.:
Es lebe der Frieden! (Niech żyje pokój!)
Seien Sie bitte so freundlich! (Niech pan będzie tak uprzejmy!)
w przepisach kucharskich, receptach, instrukcjach obsługi, zadaniach matematycznych (na początku zdania występuje zazwyczaj man), np.:
Man nehme diese Arznei zweimal täglich ein. (To lekarstwo należy zażywać dwa razy dziennie.)
Gegeben sei das spitzwinklige Dreieck ABC. (Dany jest trójkąt ostrokątny ABC.)
w zdaniach porównawczych nierzeczywistych, np.:
Der Ausländer spricht so, als ob er ein Berliner sei. (Obcokrajowiec mówi tak, jak gdyby był mieszkańcem Berlina.)
Tworzenie Konjunktiv Präsens
Czas teraźniejszy trybu przypuszczającego tworzy się poprzez dodanie końcówek do tematu bezokolicznika. Cechą charakterystyczną tej formy jest jej regularność, nie występuje zmiana samogłosek rdzennych w liczbie pojedynczej.
machen
geben
können
haben
sein
werden
ich
mache
gebe
könne
habe
sei
werde
du
machest
gebest
könnest
habest
sei(e)st
werdest
er/sie/es
mache
gebe
könne
habe
sei
werde
wir
machen
geben
können
haben
seien
werden
ihr
machet
gebet
könnet
habet
seiet
werdet
sie/Sie
machen
geben
können
haben
seien
werden
Formy Konjunktiv Perfekt brzmią:
ich
habe gefragt
sei gefahren
du
habest gefragt
sei(e)st gefahren
er/sie/es
habe gefragt
sei gefahren
wir
haben gefragt
seien gefahren
ihr
habet gefragt
seiet gefahren
sie/Sie
haben gefragt
seien gefahren
Konjunktiv Futur brzmi:
ich
werde kommen
du
werdest kommen
er/sie/es
werde kommen
wir
werden kommen
ihr
werdet kommen
sie/Sie
werden kommen
Powyższe wzory odmiany czasowników w Konjunktiv I są czysto teoretyczne, gdyż w praktycznym użyciu są one zastępowane formami "zapożyczonymi" z Konjunktiv II (Imperfekt lub Konditional I oraz Plusquamperfekt). Oto jak w praktycznym użyciu wyglądają formy czasowników w powyższej tabeli (Konjunktiv Präsens):
kochani jak sie tu uczyc jezyka obcego ,gdzie az sie roi od dziwnych znaczkow , gwiazdek itp?????
wydrukowalam sobie 19 stron o czasownikach i co???
ZGADUJ ZGADULA ????????
prosze pomyslcie nad tym bo teraz to nie pomaga w niczym